"ON NIE ZASŁUGIWAŁ NA ŻYCIE!" ~Epilog + Podziękowania

*Laura*
Minęło już 10lat od kąd urodził się Filip. Jest już dużym chłopcem i chodzi do gimnazjum. Zastanawiałam się nad wyjazdem do Polski skoro Mario nie ma już z nami, ale tam jet zupełnie inny sytem nauki. W polsce mój syn kończyłby podstawówkę.
Dzisiaj właśnie muszę odbyć z nim.bardzo ważną rozmowę...
-Filip, musimy pogadać. - przywołałam małego
-Mamooooo, właśnie wychodzę - zajęczał
-A gdzież to?- zrobiłam wielkie oczy
-No na stadion- zaśmiał się
-Moja krew, oj mojaa- poczohrałam go
-Mamooooo! Wiesz ile ja te włosy układałem?- zasmutał
-I tak już wiesz, że wszystkie dziewczyny są twoje- uśmiechnęłam się
-Zagrasz ze mną kiedyś w piłkę?- spytał po chwili
-Będę musiała kiedyś wrócić do formy... Ale chyba jestem już za stara- uśmiechnęłam się
-Grałaś kiedyś!?!?-
-Tak, w Bayernie, razem z ... Chcesz kanapki?- szybko zmieniłam temat
-Mamoooo, z kim grałaś?- spytał
Długo nastawiałam się do tej rozmowy, ale wiem że im wcześniej Filip pozna prawdę tym lepiej. On wie, że tata jest w innym kraju, na bardzo ważnej misji. A tak naprawdę... nie ma go już z nami na tym świecie:
-Odpowiesz mi?- wyrwał mnie z zamyśleń
-Filip, to bardzo długa i trudna przede wszystkim rozmowa...- zaczęłam
-Mam 10lat. Jak powiesz- zrozumiem- powiedział
-Dobrze. Mario czyli twój tata...-
-Przyjedzie?- zaczął się cieszyć- Nie widziałem go od... od keidy się urodziłem!!
-I raczej nie zobaczysz...- posmutniałam- Tata zginął w wypadku... i gdyby pomyśleć, żeby to miało sie skończyć tak jak było planowane- zobaczyłam łzy na twarzy nastolatka
-Ale mamo? O czym ty mówisz??- chciał wiedzieć
-Nie wiem, czy nie jesteś za mały na takie tematy- westchnęłam
-Sama  mówiłaś, że im szybciej się dowiem, tym łatwiej będzie mi przez to przejść- przypomniał mi
-Więc słuchaj. Jeśli wszystko byłoby dobrze, byłoby was dwóch. Już raz, zanim się urodziłeś byłam w ciąży, miałbyś siostrzyczkę albo braciszka... Ale nie masz, straciłam dziecko już w 1 miesiącu..- po mojej twarzy spłynęła łza, a mój synek mnie przytulił
-Mamo, milczałaś przez 10 lat i nic nie dałaś po sobie poznać, jesteś taka silna...- zamyślił się- Ale dlaczego dziecko się nie narodziło?
-Bo... był taki Hubert Jasiński.. Co... On jak się dowiedział, ze ja i twój tata spodziewamy się dziecka, chciał mnei upokorzyć psychicznie i mnie pobił wtedy. Teraz zabil twojego tatę... -znowu zaczęłam płakać- I właśnie przez to, że raz już poroniłam... mógłbyś się nie narodzić. Ale kiedy lekarz powiedział , że mam wybrać, że albo ja umrę, albo ty, ja wybrałam siebie. Lekarzom udało się mnie uratować. Mało i byś nie miał wogóle rodziców...
-Mamo, tyle dla mnie poświęciłaś... A co to tego Huberta (opisał wygląd) on... był kiedyś na treningu i chciał mnie zabrać samochodem do domu... Żebym wiedział wcześniej...- zamyślił się- Dobrze ja już pójdę, i tak jestem spóźniony na treniing
Nawet nie zwrócilam uwagi na to, ze on powiedział , że widział Jasińskiego na treningu i wgl... O matko co ja zrobiłam! Chciałam jeszcze zatrzymać syna ale nie zdołałam..
*2 godziny później*
Jestem na miejsu wypadku. Ile sił w nogach pobiegłam do centrum zdarzenia gdzie przebywał mój Filip. Stał przerażony i spoglądał z pogardą na leżącego i zakrwawionego Huberta:
-Co tu się stało?!- krzyknęłam- Co on mu zrobił?!
-Jak udało nam się ustalić pański syn wraz z kolegą zaplanowali ta intrygę. Tata jego kolegi jest policjantem więc to by wyjaśniało posiadanie pistoletu przez nastolatków. Dalszy przebieg  zdarzeń chcemy zaobserwować przez nagrane z monitoringu stadionowego kamery. Narazie to tyle. -wytłumaczył policjant
-Filip choć tu!- przytuliłam zdruzgotanego syna i sama popłakałam- Synku... dlaczego ?- wydusiłam z siebie po chwili..
-Mamo, tyle dla mnie zrobiłaś i robisz a on ci w tym przeszkadza. On nie zasługiwał na życie...

---------------------------------------------
Nikt się chyba nei spodziewał ze 12-latek zabije Jasińskiego cooo? :D Taka tam supajzd :* Ale kiedyś pod rozdziałem pisałyście, że on nie powinien żyć.. więc... nie żyje hahaha :D
I teraz podziękowania:
Dziękuję wszystikim tym dzięki którym wrobiłam się w pisanie, tym którzy byli ze mną od początku ale i tym którzy dokłączyyli w trakcie. Bardzo mi będzie was brak, także zakładam nowego bloga i liczę że właśnie tam się spotkamy :* (Jeżeli są zainteresowani czytaniem nowego bloga, niech zaglądają na tego. Myślę, że w sobote/niedziele pojawi się info czy będę pisać czy nie. Bo nie bardzo wiem o kim. Pomysł mam ale nie wiem jak wyjdzie. W każdym razie zobaczy.y w weekend :) )
Pozdrawiam już po raz ostatni na tym blogu :)

NN:
Chelsea (Andrea Schurlle) czy Arsenal (Mesut Oezil). Pls odp :*